Het reisverslag en de dekking van CHEZZIES A nest

Dear Cheyenne of Voyager rotts X Karl vom Hause Neubrand


Op dinsdag avond was het zover, om 23:00 zou ik bij Amanda zijn om samen naar Friederichshafen te vertrekken. Nog even snel thuis een foto'tje voor onze reis. Ietewat gespannen :-)

Na een uurtje of 3 rijden gebeurde er iets wat ons enorm deed schrikken, een raar geluid wat niet klopte en sturen ging ineens ook erg lastig.....shit een klapband. 

Gelukkig reed ik niet al te hard en kon de auto aan de kant op de vluchtstrook zetten. Hulp gebeld, en ondertussen moesten we aan de kant achter de vangrail wachten want het was levensgevaarlijk met langsrazende vrachtwagens. Er was een strookje van zon 40 cm ofzo waar we net achter paste en we met Cheyenne konden staan. Het was vreselijk koud zo midden in de nacht en na een uur kwam de ADAC. Reserve band bleek lek ARGHHH dus we moesten mee op transport en daar hebben ze twee nieuwe achterbanden eronder gezet.

De meneer die ons hielp zei dat we veel geluk hebben gehad  toen hij die band zag, hij zei dat zoiets dodelijk was....SLIK. Gelukkig waren we er alle 3 nog, wel met schrik in het lijf maar we konden weer verder.

Bij een tankstation vlak voor de plaats rottweil waar we afgelopen augustus zijn geweest met de ADRK Clubsieger waren we (ook) weer gestopt en ze hebben hier speciale parkeer plaatsen voor vrouwen :-)

Roze telefoon hoorns, tja het slaat nergens op maar ik ben nou eenmaal gek van roze

En Chennie moest nog even lekker een hapje eten na een lange nacht, ze heeft haar tuigje nog aan die hadden we aan gedaan toen we langs de snelweg moesten wachten en ik erg bang was dat ze de weg op kon schieten door uit de halsband te slippen dus veilig een antie ontsnapjas aan.

Toen weer verder en jawel lang Rottweil nu is het niet meer zo ver ongeveer 100 km

De bodensee in zicht, zo mooi was het hier onderweg

Wel wat mistig helaas, maar erg mooi

Amanda vind dit soort vrachtwagens voor ons vreselijk dus moest op de foto :-)

Ons hotel

Uitzicht

Zo tegen 11:30 waren we in ons hotel aangekomen, en even wat opfrissen en Chennie wat drinken

De kussens waren zo plat en zacht dat ik twee kussentjes van mijzelf erbij gelegt heb om enigzins redelijk te liggen

Chennie had lekker dr eigen mandje en lekkere kluif, even voorbereiden op de dekking die nu snel zou gaan komen.

Karl zit al op Chennie te wachten

Na wat voorspel duurde het niet lang en ze stonden gekoppelt.

Dit heeft ongeveer een half uur geduurd en de volgende dag was de herhaling die ook weer goed verliep.

Op weg naar huis nog bij de bodensee zagen we zon leuk stalletje dat we even moesten stoppen

En dan koop je een pompoen als souvenier ??

Nog in Duitsland een afscheidsmaaltijd bij de MAC

Chennie en Amanda samen een ijsje delen :-)

En dat smaakt goed!

 

 

HOME

NIEUWS

REUEN

TEVEN

PUPPIES

NESTEN

MEMORIAM

VOEDING

LINKS

CONTACT

GASTENBOEK

Copyright © Chezzies rottweilers